L’occitan o pas ren seriá tot parier en 2013
CONFERENCES / RENCONTRES / DEBATS
Dins la granda bolegadissa que vòu èstre Marselha 2013, la capitala culturala d’Euròpa de l’annada podriá bèn inhorar tot simplament la lenga de son país. La rason? Premier, tre l’an 2009, la polida plaqueta que publiquèt la còla d’alestisment n’en parliá pas.
S’i disiá un pauc que Marselha èra la ciutat multiculturala que sabèm, mai ren sus sa provençalitat nimai son occitanitat. D’en segond, fau dire que d’un caire, arribèron pas a molons leis projèctes qu’aurián fach la part bèla a la lenga. Lo solet que n’agueriam ausit parlar es aqueu dau Creddo.
Lo Centre de Rescòntre, d’Estudi, de Documentacion, de Difusion d’Òc, que demòra a Graveson, pòrta bèn son nom, que fa seriosament tot aquò. “Prepauseriam un projècte a doas tèstas” que nos ditz son president, Romieg Jumeau : “un collòqui ambe dos jorns de debats sus la lenga e son avenir que l’escrivan Amin Maalouf voliá bèn n’en devenir lo mentòr, e una mena de festivau de teatre, qu’auriá fa veire la bèla vitalitat de la lenga. Ailàs! De badas l’avèm mandat”.
Mancavan pas dei ressorças pasmens, la còla de Graveson. Ara sembla que cèrcan de tornar dins lo circuit, en partenariat ambe d’autrei portaires de projèctes. S’agiriá, aquesto còp, d’una prepausicion que fariá intervenir tant lo chivau coma lo teatre. Mai chut ! Que tot aquò es a se parlar au moment que n’en parlam.
Avec la graphie classique, on prononce les “o” en “ou” et les “ò” en “o”, les consonnes mouillées comme “lh” ou “nh” se prononcent en “ill” ou “gn”.
Les “a” de fin de mot se prononcent entre le “e” et le “o”. Enfin les consonnes finales ne se prononcent pas en général en provençal, à l’exception du “s”.
Article écrit en graphie classique, avec les suggestions de Pèire Brechet, professeur certifié d’occitan provençal.
